Mala maty syna [1]

Mala maty syna,
Rano ozenyla,
Molodu nevistku
Zrazu ne zljubyla.

Vyryadzala maty
Syna u soldaty,
Molodu nevistku –
V pole lonu braty.

– Oi idy, nevistko,
Zelen lonok braty,
Ne vyberesh lonu –
Ne vertais do haty.

Brala lon nevistka,
Brala, ne dobrala
Ta i posered polya
Topoleyu stala.

Syn z viiny vertaye,
Zahodyt dodomu,
Klanyayetsya nenci,
Shche i ridnomu domu.

– Skazit meni, mamcyu,
Shcho to za prychyna,
Shcho na nashim poli
Roste topolyna?

– Ne pytaisya, synu,
Za tuyu prychynu.
Bery topir v ruky,
Rubai topolynu.

Yak udaryv vpershe –
Topolya shylylas,
Yak udaryv vdruhe –
Ta i zaholosyla:

– Ne rubai mya, mylyi,
Ya tvoya mylaya,
Pomiz moyim lystyam –
Dytyna malaya.

– Yak ty moya myla,
To idy do haty,
Svoyemu mylomu
Zvary vecheryaty.

– Ne zljubyla mene
Tvoya ridna maty,
Vyhanyala mene
Zelenyi lon braty.

Brala ya lon, brala,
Ne mohla vybraty,
Stala tvoya maty
Mene charuvaty.

Lyhaya svekruha
Mene zaklynala,
A tomu ya v poli
Topoleyu stala.